Op mijn achtste hoorde ik voor het eerst ruimte en stilte in de grootse klanken van een Bachwerk. Dat wilde ik ook! Vervolgens drong het economische zich telkens weer op en bleven orgel en piano een bijzaak. Tenminste, dat dacht ik ... tot het leven zelf zich onontkoombaar manifesteerde in een mystieke ervaring die alles op de kop zette. Er was geen andere keuze dan te luisteren. 

Naast orgel bij Bouwe Dijkstra had ik al piano leren spelen bij Peter Cramer. Het was nu tijd om het te verdiepen wat kon bij Jet Röling en Ben Smits. Na een aantal jaren ben ik wat gaan optreden, vooral en het liefst samen met viool, in de regio op mooie locaties: small is beautiful!

 

Daarnaast is er de drang ontstaan om het leven zelf te verklanken. Wim Dirriwachter heeft mij daartoe geschoold in de klassieke compositiekunst, bij Frans Vuursteen en Gerard Sars heb ik daarna vooral mijn eigen idioom kunnen ontwikkelen.

Geïnspireerd door de subtiliteiten van de oude kerktoonsoorten en -muziek ben ik nu bezig om sferen en verhalen in deels verstillende lijnen vorm te geven in aandachtsvolle composities. Vergeet daarbij de bekende majeur- en mineurtoonladders, maatstrepen en vaste ritmes. Niet voor niks spraken de Grieken al over zowel chronos als kairos, over de mechanische meetbare tijd en de innerlijke tijdsbeleving, die van het hart. Soms mag de een, soms mag de ander leidend zijn.

 

 

 

Bois de Sibourg

Binnenkort hoop ik mijn eerste album uit te kunnen geven: Bois de Sibourg. In het voorjaar van 2022 ben ik wat langere tijd in de Provence geweest, bij het Bois de Sibourg aan de voet van de Luberon. Daar werd ik geraakt door de rijke natuur, de lichtheid en het dagelijks leven. Deze ervaringen hebben me geïnspireerd om dit meerdelige werk te schrijven, het zijn sfeerbeelden in meditterane sfeer.

Hieronder volgen de delen met bij elk een korte toelichting en een eigen opname.

  

Les Coquelicots

Bij aankomst was ik getroffen door een overweldigend veld met klaprozen. Ze deden niks anders dan mooi zijn en wat te wiegen in de wind. Dat is hun leven. Ze hoeven niks, ze doen niks, het is voor hen genoeg om te rusten in de eigen schoonheid.

Beluister hier de klaprozen.

  

l'Heure bleu

In de vroege ochtend is er altijd dat moment van stilte, dat mystieke punt waar het nacht noch dag is. Terwijl de nachtuil nog wat naklinkt valt de natuur even stil. En dan ineens beginnen de vogels allemaal tegelijk met hun zang. We horen achtereenvolgens de koekoek, de wielewaal en de specht in een kort uitbundig feest van levenslust.

Beluister hier de dageraad.

 

Luberon

Deze oude bergrug ligt breed, zwaar en stil in het landschap. En toch, in al zijn grootsheid blijkt het ook
weerbarstig te zijn, ontoegankelijk. Totdat er op een namiddag onverwacht een schaapskudde uit de bergen komt en een kleine pastorale zich ontvouwt. Waarna de Luberon alles weer opslokt en weer in zichzelf rust, uiteindelijk ondoorgrondelijk.

Beluister hier de Luberon.

 

Le Soleil au Printemps

De lentezon was vriendelijk en nodigde uit tot een mooie wandeling met zicht op de Luberon. Bij de schaduwrijke doorgang bij een klein beekje was er plotseling zo'n moment waarop alles verstild op z'n plek valt.

Beluister hier de voorjaarszon.

 

Le Poterie de Valensole

In de omgeving trof ik een pottenbakkerij waar traditie en eigenzinnigheid tezamen prachtig aardewerk oplevert. We horen de pottenbakkerschijf steeds maar doorgaan met draaien. Soms met wat lichtere klei, soms wat massiever. In geheel eigenzinnige ritmes en kleuren legt de pottenbakker zijn eigen accenten, met verrassende uitkomsten.

Beluister hier de pottenbakker van Valensole.

 

Oppedette

Tijdens een fietstochtje werd ik eens verrast door de aanblik van het bergdorpje Oppedette: een handjevol huizen, nauw opeengepakt op een rotspunt omringd door een ravijn. Net niet verlaten, wel verstild, broeierig warm was het er. Al dwalend door de straten voelde ik de verhalen van vervlogen en levendiger tijden.

Beluister hier Oppedette.

 

Les terrasses de Céreste

De levendigheid was wel aanwezig bij de terrasjes van het volgende dorpje: levenslust, ontmoeting, verbinding, lichtheid, aandacht, eigenheid en kleur ... het is er allemaal en tegelijk.

Beluister hier de terrasjes van Céreste.

 

Le Bois et les Nymphes dansant

Tot slot: het Bois de Sibourg zelf is een open eikenbosje met veel licht en ruimte. Bij nieuwe maan proef je door de bomen heen de velden met klaprozen en de Luberon. In die nachtelijke sfeer zie ik de bosnimfen tevoorschijn komen, in harmonie met de bomen hun dans uitvoeren, de ziel van het bos erend, om daarna weer op te lossen in hun eigen mystiek.

 Beluister hier het bos en de dansende bosnymphen.